دو بانوی دمشق

حدیث یا جعل حدیث

عن بکر بن محمد الازدی عن ابی عبد الله علیه السلام قال : تجلسون و تتحدثون ؟ قال قلت: جعلت فداک نعم قال: ان تلک المجالس احبها فاحیوا امرنا انه من ذکرنا او ذکرنا عنده فخرج من عینه مثل جناح الذباب غفر الله له ذنوبه و لو کانت اکثر من زبد البحر.  وسائل الشیعه ج 12 ص 20                                                                                   بکر ابن محمد ازدی گوید : امام صادق علیه السلام  به من فرمود آیا گرد هم مینشینید و ذکر احادیث ما میکنید؟ گفتم : قربانت گردم آری   فرمود : راستی که این نوع مجالس را دوست دارم و بدان علاقه مندم آری امر ما را زنده کنید زیرا هر کس ما را یاد کند یا نزد او یادی از ما بشود و به اندازه بال مگسی از دیده اش اشک جاری گردد خداوند همه گناهان او را اگر چه به اندازه کف های دریا باشد بیامرزد .                                   

تحریر محل نزاع

در اطراف این روایت شریف از چند جنبه میتوان اندیشه کرد اول محبوبیت این عمل نزد پروردگار دواینکه چه اثاری در این امر است که آن را این اندازه  نزد مولا محبوب کرده  وچرا این عمل در ظاهر ناچیز آن مقدار ثواب دارد .   این دو را میگذارم برای دیداری دیگر اگر توفیق رفیق شد اما سومین جنبه دو عبارت   تتحدثون   و    فاحیو امرنا    میباشد .  ظاهرا در کشور ما بسیار است که از اینگونه مجالس برگزار شود و بنشینند و به اصطلاح مجلس روضه خوانی برپا کنند اما در واقع چه اندازه به این روایات عمل میشود جای تامل است آری باید تامل کرد که واقعا حدیث میکنند یا جعل حدیث   احیای امر اهل بیت میشود یا احیای امور دیگر برای رسیدن به جواب کافی است بروید یک سی دی روضه خوانی از همین هایی که در بازار سی دی های مذهبی به وفور و انواع وسبکهای مختلف یافت میشود تهیه کنید و کامل گوش جان بسپارید و سپس به یک کتابخانه مراجعه کرده وبا یک تحقیق و تفحص در کتب مربوط به زندگینامه اهل بیت دریابید که حاج آقای مداح چه اندازه حدیث کرده وچه اندازه جعل حدیث شکی نیست که بسیاری از مطالب را نه تنها در کتب آن کتابخانه نمی یابید بلکه باید بگویم که در هیچ کتابخانه دیگر نگردید نیست که گشتیم و نبود اگر شما نمیدانید بگذارید من بگویم هیچ چیز به اندازه دروغ درست کردن در دین به دین ضربه نمی زند و این درست همان سر دین را با اسم دین بریدن است حاج آقای مداحی که با آن یال و کوپال می آید بر منبر مینشیند و یک مشت حرفهای هیچکس نشنیده را تحویل مردم میدهد و حرفی را که امام حسین علیه السلام نزده وکاری را که نکرده به آن حضرت یا به دیگر حضرات معصومین علیهم السلام نسبت میدهد و هیچ فکر نمیکند که چه عواقبی خواهد داشت آیا به راستی ذکر حدیث اهل بیت کرده است . سالهاست که با این نام به این نام ضربه زده اند و حالا میبینیم نامی را که روشنی چشم بیداران جهان است چطور مایه معرکه گیری عده ای شده تا جایی که اگر تکراری شد یا کم آوردند از خود ببافند و به آن نام خجسته ببندند . ببخشید خسته شدم تا بعد ...